บทที่ 106 เจอ!

นภาดาววิ่งออกมาจากห้องเช่าด้วยลมหายใจหอบถี่ เสื้อผ้าที่สวมอยู่ยับย่น ผมยาวสยายยุ่งเหยิงจากการรีบร้อนหนีออกมา กระเป๋าใบเล็กถูกกอดแน่นไว้กับอก ขณะที่เท้าเปล่าเหยียบลงบนพื้นถนนอย่างไม่สนใจว่ากรวดทรายจะบาดฝ่าเท้าจนเจ็บแสบ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังจะไปไหน รู้เพียงอย่างเดียวว่า...ต้องหนี

หญิงสาวหันก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ